Toch werd ik een keer bij de directeur geroepen. Hij had het vermoeden dat iemand uit de groepsondernemingsraad vertrouwelijke informatie aan de pers had verstrekt. Ik heb hem gezegd dat ik het zou uitzoeken. In een vergadering van de groepsondernemingsraad vroeg ik aan de leden of ze hiervan wisten, maar niemand kon me licht in de duisternis verschaffen. De dag erop belde de directeur. Hij had het ook laten onderzoeken en het bleek te gaan om een directielid die zijn mond voorbij had gepraat. Die kon z’n carrière voorlopig op stil zetten. En ik was opgelucht. Een andere keer verbaasde ik me erover dat de directie voorbereid leek op de stellingname van de groepsondernemingsraad. Of ze van te voren wisten hoe we over de overlegonderwerpen dachten. Ik begreep alleen niet hoe dat kon. Totdat ik een keer voor het raam zat en iemand van de groepsondernemingsraad naar een tegenover gelegen gebouw zag lopen waar de directie zat. Ik vroeg mijn college: ‘waar gaat die dan naartoe?’ Hij zei: “die gaat eten. Hij luncht elke middag met de directie.” En toen ging me een lichtje branden. Híj zou de directie wel eens kunnen informeren over onze standpunten. Maar ja, dat kon ik natuurlijk niet hard maken en ik dacht: hoe los ik dat op? De enige manier leek bluffen en dat deed ik. Ik vroeg hem even langs te komen en zei hem: “Luister eens: je kunt het ontkennen maar ik weet dat jij het bent. Ik verwacht dat je binnen twee weken je consequenties trekt. Doe je dat niet, dan doe ik het. Maar dan wordt het een heel ander verhaal.” De volgende week kreeg de groepsondernemingsraad een brief van hem waarin hij wegens persoonlijke redenen zijn lidmaatschap opzegde. Gaat het om lekken naar de pers dan ben ik altijd heel streng geweest. Maak je afspraken met de directie, dan houd je je aan die afspraken. Dan lek je dus niet. En lukt het je niet om je mond te houden, dan ben je niet geschikt voor een medezeggenschapsfunctie. Zo is het. Die van de pers slapen namelijk geen van allen. Soms kun je de dader niet achterhalen. Dan is het wel van belang om te accepteren dat het is gebeurd en meteen zelf de pers verder informeren. En ben je een beursgenoteerde onderneming dan is de directie volgens de beursregels zelfs verplicht tot het geven van de juiste informatie na lekken. Het is ook goed om te doen. Daarmee leid je de aandacht af van het lekken en gaat het weer over de inhoud.