Spelenderwijs de onderstroom leren kennen

Grote, complexe reorganisaties. Ze zorgen voor veel stress bij personeel, en ook bij de ondernemingsraad. Want die moet vaak snel advies uitbrengen. Hoe zorg je ervoor dat je toch grip op de zaak houdt?

<P>Veel ondernemingsraden komen tegenwoordig graag uit hun stoel, om in de buitenlucht het nuttige met het aangename te verenigen. De activiteiten zijn laagdrempelig en vereisen geen speciale conditie. ‘Bijzonder aan or’s is dat ze een dwarsdoorsnede uit een organisatie zijn. Mensen van schaal vier tot schaal dertien zitten er bijeen. </P> <P>Ondernemingsraden zijn in feite geen functionele teams. Ze zien elkaar veel minder vaak dan collega’s die samen een afdeling vormen. Ook de setting verschilt van die van het dagelijkse werk. Op het moment dat je met de or bijeen zit, stap je als het ware boven je directe eigenbelang uit.'</P> <P>Elke game of simulatie – geen spelletje want dat suggereert nutteloos vermaak – behandelt een bepaald aspect van het samenwerken in een groep. ‘Een bekend or-thema is: hoe lopen onze besluitvormingsprocessen? In de training komen dan elementen naar voren als: hoe is de taakverdeling, wie neemt de leiding, wie wacht af, wordt er voldoende gecommuniceerd of gaat ieder van zijn eigen aannames uit, wie houdt de tijdsplanning in de gaten? De teamleden werken samen via allerlei deelbesluiten naar een einddoel toe. Daarbij is overleg nodig, maar verwoorden wat je van elkaar vindt blijft lastig. Dergelijke patronen komen genadeloos voor het voetlicht. Soms is een interventie van de trainer nodig om de deelnemers bewust te maken van wat er gebeurt. Laat je het de groep zelf ontdekken en reflecteer je pas achteraf over het patroon dat zich openbaart, of moet je er gaandeweg op wijzen? Daarin schuilt de kunst van dit vak: dat je precies aanvoelt wanneer je wel en wanneer je niet moet ingrijpen. Timing en inzicht in soms politiek getinte spelletjes zijn onmisbaar om het groepsproces niet te verstoren. </P> <P>Direct na afloop van elk spelonderdeel bespreken en evalueren trainer en deelnemers wat er gebeurde. Daarbij kijken we vooral naar het proces en maken we de transfer naar het or-werk.'</P> <P>Voorafgaand aan de trainingssessie spreekt Urbanus elke deelnemer afzonderlijk. Daarbij geven zij zelf aan in welke mate ze willen deelnemen, bijvoorbeeld vanwege blessures. ‘Dat gooit de boel open. Hiermee ruim ik eventuele weerstanden op en slecht ik de eerste drempels, en krijg ik meteen een helder beeld van de leerwensen. Ik maak duidelijk dat fouten maken mag, dat we daarvan juist leren en dat ze zich in een veilige omgeving bevinden. Na afloop maak ik steeds een kort verslag.’ </P> <P>Urbanus ziet veel or’s later weer terug. Dat heeft het voordeel dat ze kunnen vergelijken hoe een bepaalde oefening een jaar eerder verliep. Met sommige or’s bouwt Urbanus een band op, bijvoorbeeld als coach die bij een overlegvergadering met de bestuurder zit en naderhand feedback geeft. Zo bouwde hij in de loop der jaren zijn specifieke kennis op van de medezeggenschap. Urbanus: ‘Misschien helpt het dat ik zelf in een or heb gezeten tijdens een fusieproces. In elk geval heb ik nu mooiste beroep dat er bestaat.'</P>

Lees meer over

Onderwerpen aanpassen

Mijn artikeloverzicht kan alleen gebruikt worden als je bent ingelogd.