Thuiszorg Groningen (onderdeel van Meavita) is een zorgorganisatie die voornamelijk verpleging en verzorging, maar ook huishoudelijke ondersteuning biedt aan cliënten. Thuiszorg Groningen heeft drie jaren lang te maken gehad met zogeheten overproductie. Daarom kwam de bestuurder met een reorganisatieplan. In dat kader kreeg de gor geheimhouding opgelegd. Or-trainer Wiebe Looijenga: ‘Bij geheimhouding redeneren veel or’s dat je niets meer kunt doen. Dat is onzin. De insteek moet zijn hoe je in die situatie als or juist productief kunt zijn. Je kunt het in elk geval met de bestuurder bespreken. Je kunt het behandelen, maar met de restrictie dat je pas een advies conform de WOR geeft wanneer je het met de achterban hebt besproken. Een or moet zich realiseren dat ook de bestuurder aan geheimhouding gebonden is. Dit was een plan op hoofdlijnen dat nog helemaal moest worden uitgewerkt. We zijn er drie dagen in een training mee bezig geweest.’

‘Zonder dat de or-leden het plan kenden, hebben we bewust eerst de problemen in de organisatie benoemd. Daarna hebben we het plan gelezen, ons afgevraagd of we begrepen wat er stond. De vragen hebben we met de bestuurder besproken. Later hebben we met haar overlegd en te kennen gegeven dat we de richting van de verandering onderschreven. Wel zijn er acht voorwaarden geformuleerd en is er aangegeven dat indien zij als bestuurder daaraan voldeed, het plan het bedrijf in mocht.’

De acht voorwaarden zijn vastgelegd in een convenant. De gor vereist om te beginnen zowel een implementatie- als een communicatieplan. Daarop aansluitend dient Thuiszorg Groningen als goed werkgever duidelijkheid, zekerheid en veiligheid te waarborgen voor haar medewerkers. Het uitgangspunt: geen gedwongen ontslagen. Verder zijn er bepalingen rondom een verbeterde informatievoorziening, een tijdelijke onafhankelijke steunorganisatie en het benutten van de schaalvoordelen van Meavita Nederland. De gor pleit er tevens voor om de verpleegkundige adviesraad (VAR) operationeel te houden om inhoudelijke ideeën vanuit de uitvoering verder te ontwikkelen. Tot slot een punt van de medezeggenschap: de betrokkenheid van de gor inzake zijn bijdrage aan het succes tijdens de transitie wordt nader uitgewerkt. De gor krijgt inspraak bij benoemingen van de aan te stellen bedrijfsleiders. Na deze fase ging de bestuurder in sessies de organisatie in. De gor ook, maar met zijn eigen verhaal. Daarbij konden de leden vertellen wat zij hadden ingebracht en bereikt, wat het proces was geweest. In aanmerking genomen dat de geheimhouding bijna negen weken heeft geduurd, is het niet verrassend dat er de nodige vragen waren en er commentaar kwam. ‘De eerste reactie van de achterban was ontnuchterend’, zegt gor-lid Marja Berger. ‘Sommige mensen verloren hun baan. Wij stonden ervoor dat er gesneden werd in de bureaucratie en er meer verantwoordelijkheid bij de uitvoerenden zou worden gelegd.’

De reorganisatie is echter nog steeds niet doorgevoerd. Als onderdeel van Meavita Nederland werd in december 2008 het besluit tot ontvlechting genomen. En uiteindelijk, na een heel politiek proces en de werkelijke ontvlechting, raakte Thuiszorg Groningen via surseance in een faillissement en maakte het direct een doorstart in de nieuwe rechtspersoon.